ولايت و سرپرستي خاص امام زمان ( عج )

امام حسين ( ع ) :

« اِنَّ لِصاحِبِ هذاَ الامرِ غَيبَتان : اِحداهُما تَطَوَلَ ... حتّي لا يبقي عَلي اَمرِهِ مِن اَصحابِحهِ اِلا نَفَر يَسير . لا يَطَّلِعُ عَلَي مَوضعِهِ اَحدَ مِن وَلِّي و لا غَيرهِ الّا المَولي الّذي يَلي اَمرَهُ ؛ براي صاحب اين امر ، دو غيبت است : يكي از آن دو غيبت چنان به طول مي انجامد كه .... جز عده اندكي از يارانش بر امر او ثابت قدم نمي مانند . در آن دوران ، هيچ كس از دوست و دشمن بر جايگاه او آگاه نمي شود ، مگر آن ولي كاملي كه حضرت ، ولايت و سر پرستي او را بر عهده گرفته است . »  

اولياي امام زمان ( عج ) و آگاهي از جايگاه آن حضرت

جمله « الَمولَي الّذي يَلي اَمرَهُ » را با در نظر گرفتن مرجع ضمير ها ، دو گونه مي توان ترجمه كرد : 1- آن ولي كاملي كه حضرت ولايت و تدبير امور او را عهده دار گشته است ؛ 2 – آن ولي كاملي كه امر آن حضرت را به نيابت از او ، ولايت مي كند و مقام ولايت امر را ، به اذن و اجازه آن حضرت ، عهده دار گشته است .

در فرض اول ، در دوران غيبت تنها كساني از جايگاه حضرت مطّلع و آگاه مي شوند كه تحت ولايت ويژه امام زمان ارواحنا فداه قرار گرفته اند و آن حضرت تعليم ، تزكيه ، تربيت و سرپرستي تمام امور زندگيشان را تحت ولايت شامخ خويش قرار داده است . چنين رادمرداني ، قدم از قدم برنمي دارند و لب از لب باز نمي كنند ، مگر به اذن و اجازه مولايشان ؛ كساني مثل سيد بحرالعلوم   اعلي الله مقامه كه مي گويد : « سبحان الله ! اگر وجب به وجب زمين از من سئوال نماييد ، هر آينه شما را از آنجا آگاه و با خبر مي سازم »  يا كساني همچون شيخ جعفر آقاي مجتهدي كه مي گويد : « هر آينه چشمانم را كه بر هم مي نهم ، به همت مولايم همه عالم را مشاهده مي كنم »

ولي فقيه و آگاهي از جايگاه امام زمان ( عج )

در فرض دوم ، ترجمه اين حديث نوراني چنين است : « در دوران غيبت كبري ، احدي از جايگاه آن حضرت آگاه نمي شود ، مگر  آن ولي كاملي كه مقام « ولايت امر » را به نيابت از آن حضرت عهده دار گشته است و به نيابت او بر مردم و جامعه شيعي ولايت مي كند »  طبق اين فرض ، فقيه دين شناس جامع شرايط كه طبق موازين عقلي و شرعي از ميان تمام فقهاي دين شناس و نايبان عام امام زمان ( عج ) انتخاب شده باشد ، تحت عنايت و ولايت ويژه امام زمان عليه السلام از جايگاه آن حضرت مطلع و از راه ديدار و برقراري ارتباط با آن حضرت و حل مشكلات كلان جامعه از طريق آن حضرت آگاه است . كساني مثل شيخ مفيد عليه الرحمه كه امام زمان عليه السلام او را چنين خطاب مي كند : « اي ولي رشيد و استوار ما ! .... به لطف خدا ، تو را از تغيير مكان و جايگاه خويش مطلع خواهيم ساخت » ، و كساني همچون ميرزاي شيرازي كه فتواي تحريم توتون و تنباكو را با اجازه و اذن امام زمان عليه السلام صادر مي كند و يا رهبري چون امام خميني رحمه الله عليه كه انقلاب ايران را تحت ولايت و عنايت مستقيم امام زمان روحي فداه هدايت و رهبري فرمودند .

نوشته شده توسط اکبر جزینی در یکشنبه یازدهم آذر 1386 ساعت 11:31 موضوع | لينک ثابت