خداوند براي رهبري مردم به كمتر از معصوم راضي نبود ، ولي اين خود مرد بودند كه با پس زدن اين هديه بزرگ و اين نعمت بي نظير ، خود را محروم كردند و طاغوت ها و مفسدان را بر خود حاكم نمودند . حال اگر بخواهند كه خداوند اوضاعشان را تغيير دهد و باز حاكميت و رهبري امام معصوم را نصيب آنان كند ، بايد خود اوضاعشان را تغيير دهند و زمينه را براي حاكميت حضرت فراهم كنند ، اما آيا جامعه انساني با اين فساد و تباهي مي تواند خود را به اين لياقت و آمادگي برساند . در اين دنياي وانفسا چه كساني هستند كه بتوانند چنين كار بزرگي را انجام دهند ؟

آن چه كه مسلم است ، امام زمان (عليه السلام ) براي طاغوت ها و كفار ظهور نمي كند ، آن ها نه تنها امام زمان  (عليه السلام ) را نمي خواهند و امامت او رزا دوست ندارند ، بلكه اگر بتوانند او را نابود كنند ، هرگز در اين كار به خود ترديد راه نمي دهند .

امام زمان (عليه السلام ) امام صالحان و مؤمنان است بنا بر اين با فساد و گناه نمي توان زمينه ظهور را فراهم كرد . با غفلت از حضرت و بي محبتي به ايشان نمي توان منتظر ظهور بود . كدام مفسد است كه دل تنگ امام زمان (عليه السلام ) باشد ، كدام گناه كار است كه رهبري امام صالح و مصلح را بخواهد ، آيا مفسد و گناه كار حكومت ضد گناه و فساد مي طلبد ؟ چقدر از امام زمان (عليه السلام ) دورند كساني كه چنين گمان مي كنند .

عده اي از خدا بي خبر اين حديث شريف از حضرت رسول(صلي الله عليه و آله )  را دست آويز براي چنين تفكري قرار داده اند كه :

« يَملَاُُ الاَرضَ قِسطاً وَ عَدلاً كَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَوراً » حضرت زمين را پر از قسط و عدل مي كند همان طور كه پر از ظلم و جور شده است .

و از اين حديث شريف و اين عبارت كه ( پر از ظلم و جور شده است ) چنين نتيجه مي گيرند كه براي اين كه حضرت زودتر ظهور كند ، بايد بيشتر گناه كرد تا زمين پر از ظلم شود و لحظه ظهور فرا رسد .

با توضيحاتي كه در باره شرط اساسي تحقق رهبري امام (عليه السلام ) داديم ، ميزان اشتباه و حماقت اين افراد كاملاً روشن مي شود . چگونه مي توان با گناه كردن به استقبال امام ضد گناه و حكومت ضد گناه رفت .

اگر خود هم گناه نكنيم ، ولي در محيط زندگي و اطراف خود با ظلم و گناه مبارزه نكنيم ، هرگز نمي توانيم مقدمات ظهور را فراهم كنيم .

راستي حضرت براي چه كساني مي خواهد ظهور كند و رهبري چه كساني را به عهده گيرد ؟ آيا كساني كه غرق در گناه هستند ، اصلاً تمنا و آرزوئي براي آمدن حضرت دارند ؟ آيا آنها حاضرند هزينه سنگين ظهور و حاكميت امام (عليه السلام ) را كه مبارزه با جهان استكبار و ابر قدرتهاي جنايتكار است ، را بپردازند ؟ آيا چنين كساني از روحيه شهادت طلبي و فداكاري و تحمل سختي ها و خوردن خون دل ها بهره اي دارند ؟ كدام گناهكار و غافل از ايمان را سراغ داريد كه دغدغه غيبت و مظلوميت امام زمان (عليه السلام )  را داشته باشد و براي ظهور او دست به دعا بلند كند ؟ آيا چنين كسي براي ملاقات با حضرت خود را آماده كرده است ؟

پذيرش چنين انديشه اي كه حضرت براي چنين كساني ظهور كند ، بسيار احمقانه و خام انديشي است . حضرت براي كساني ظهور مي كند كه از ظلم و فساد به تنگ آمده و تشنه عدالت و صلاح باشند . كساني كه دل تنگ او باشند و او را از صميم قلب دوست داشته باشند و حاضر به فداكاري و اطاعت از حضرتش باشند . كساني كه تشنه پياده شدن كامل دين خدا باشند و خود براي رعايت آن آماده و تسليم باشند .

كساني كه حاضر باشند ، در كنار حضرت با ابر قدرتها با همه سلاح هاي مرگبار و نيرو هاي جهنمي شان بجنگند و كشته شوند .

آري حضرت انبوه چنين كساني را مي خواهد و تا چنين كساني نباشند و بر حضرت اتمام حجت نكنند ، دليلي براي ظهور وجود ندارد . بايد چنين فطرت گراياني وجود داشته باشند و به مولايشان عرض كنند كه : اي آقا و سرور ما ! ما آماده آمدن تو هستيم ، ما  مي توانيم از تو و آئين حقت در برابر همه استكبار جهاني دفاع كنيم . ما اجازه نمي دهيم كه ظالمان همان طور كه پدران بزرگوارت را به شهادت رساندند و حكومت و خلافت آن ها را غصب كردند ، گزندي به تو برسانند و رهبري الهي تو را شلب كنند . ما تحمل عدالت علوي تو را در خود ايجاد كرده ايم و تابع حكمي هستيم كه تو مي نمائي ، هر چند عليه خود ما و خانواده و نزديكان ما باشد .  

نوشته شده توسط اکبر جزینی در چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386 ساعت 9:51 موضوع | لينک ثابت