دوري از شيطان به وسيله نماز اول وقت

امام زمان ( ارواحنا فداه ) :« مَا آرغَمَ آنفَ الشَّيطانِ آفضَلَ مِنَ الصَّلاه فَصَلِّها وَ آرغَمَ آنفَ الشَّيطانِ ؛ هيچ چيز به مانند نماز بيني شيطان را به خاك نمي سايد . پس نماز بگزار و بيني شيطان را به خاك بمال ! »                                  شيخ صدوق ، كمال الدين ، ج 2 ، ص 520

راه شكست شيطان

غلبه بر وساوس شيطاني و به خاك ماليدن بيني شيطان ، راهكارهاي متعددي دارد كه يكي از بهترين آنها نماز است .  چرا كه نماز در بر دارنده ذكر و ياد خدا و انقطاع و دوري از غير خداست :   « وَ آقِمِ الصَّلوةَ لِذِكري ؛ نماز را به ياد من به پادار » . آري نمازي كه با حضور قلب و رعايت ديگر شرايط اقامه شود ، انسان را در مقابله با هواي نفس و شيطان قوي و نيرو مند مي گرداند و به تدريج او را از تمام بدي ها و زشتي ها دور مي نمايد : « اِنَّ الصَّلوةَ تَنهي عَنِ الفَحشاء وَ المُنكر ؛ همانا نماز از فحشا و منكر باز مي دارد » . نماز آن هنگام كه در اول وقت اقامه شود ، فضيلت ويژه اي مي يابد ؛ چنانچه امام صادق (ع) مي فرمايند : « با فضيلت ترين اعمال ، نماز اول وقت است . » و جناب سيد علي قاضي اعلي الله مقامه مي فرمايد : « هر كس بر نماز اول وقت مداومت ورزد و به مقامات والاي عرفاني نرسد ، مرا لعن كند » . كنايه از اينكه مداومت بر نماز اول وقت ، بي شك انسان را به مقامات والاي عرفاني و معنوي مي رساند .

انشاء الله ما نيز با ياري حضرت حق بر نماز اول وقت خود و مداومت و استمرار آن خود را عادت دهيم . 

نوشته شده توسط اکبر جزینی در شنبه پانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 9:54 موضوع | لينک ثابت

ضعف محبت به تو

همه ما عمر و جواني و مال خود را بي بركت و نا مبارك كرده ايم ، چرا كه چيزي از آن را براي تو و اهداف مقدس تو كه نجات خود ماست ، اختصاص نداده ايم .

آري ما هنوز عاطفه و مهرباني يك فرزند معمولي به پدرش و حتي يك دوست معمولي را به تو نداريم . با اينكه اين كلام پيامبر را شنيده ايم كه فرمود :

« لا يُؤمِنُ عَبدٌ حَتّي اَكُونَ اَحَبََّ اِلَيهِ مِن نَفسِهِ وَ يَكُونَ عِترَتي اَحَبَّ اِلَيهِ مِن عِترَتِهِ وَ يَكّونَ اَهلي اَحَبّ اِلَيهِ مِن اَهلِهِ وَ تَكّونَ ذاتي اَحَبّ اِلَيهِ مِن ذاتِهِ ؛ هيچ بنده اي ايمان به خداوند ندارد ، تا اينكه من محبوب تر از خودش در نزد او باشم و عترت مرا بيش از عترت خودش و خانواده ام را بيش از خانواده خودش و ذات مرا بيش از ذات خودش دوست داشته باشد »

ما دوستان و خانواده خود را بيشتر از تو دوست داريم ، زيرا آنها سهمي از وقت ، مال ، فكر و دل ما را مي گيرند ، در حالي كه در زندگي ما چيزي از اين ها به تو اختصاص ندارد ، مگر اندكي كه آن هم براي ارضاي خودمان و آرام كردن وجدان است . اين ها همه دليل آن است كه ما ، در حقيقت و از عمق وجود مشتاق تو نيستيم . مشتاق تو اميرالمؤمنين (ع) است كه وقتي در باره تو سخن مي گويد ، براي آمدن تو دعا مي كند ، و از شوق تو آه مي كشد و مي گويد چقدر مشتاق ديدار او هستم . *1

مشتاق تو امام صادق (ع) است كه دها سال پيش از تولد تو در دعاي ندبه چنين مي گويد : « بر من سخت است كه مردم را ببينم ، ولي تو ديده نشوي » *2

ولي ما براي تو دلتنگ و بي قرار نمي شويم . وقتي به عمر بي بركت خود نگاه مي كنيم ، حتي دقايقي را سراغ نداريم كه دوري و فراق از تو ، غيبت و نديدن تو ، ما را دلگير و افسرده كرده باشد و براي ما دلمشغولي حقيقي يا بي تابي و بي قراري آورده باشد .

برگرفته از كتاب آشتي با امام زمان  (ع )

--------------------------------------------------------------------------

*1 -  بحارالانوار ، ج 51 ص 115

*2 -  مفاتيح الجنان       

نوشته شده توسط اکبر جزینی در یکشنبه نهم اردیبهشت 1386 ساعت 14:33 موضوع | لينک ثابت