بسم رب المهدی و بسم رب المنتظر

اين كه، پيشامدهاى ناگوار و دگرگونى هايى كه در دوران طولانى غيبت رخ مى دهد، مردم را نيز متحوّل و دگرگون مى سازد به طورى كه حفظ ايمان و استقامت در راه آن، بسيار سخت و دشوار است كه حتّى امامان پيشين نيز، جامعه شيعه را در جريان آن قرار داده اند و آن ها را از سختى ها و مشكلاتى كه در راستاى حفظ ايمان در زمان غيبت متوجّه آنان مى شود، خبر داده اند.

حضرت صادق(عليه السلام) فرمود :

«إنّ لصاحب هذا الأمر غيبة، المتمسّك فيها بدينه كالخارط للقتاد ـ ثمّ قال هكذا بيده ـ ثم قال: فأيّكم يمسك شوك القتاد بيده؟ ثمّ أطرق مليّاً، ثمّ قال: إنّ لصاحب هذا الأمر غيبة، فليتّق اللّه عبد و ليتمسّك بدينه».([1] [53] )

«كسى كه بخواهد در زمان غيبت صاحب الأمر(عليه السلام) به دين خود چنگ بزند و به لوازم ديندارى ملتزم باشد، مانند كسى است كه بخواهد با كشيدن دست، خارهاى درخت قتاد را بكَند. سپس حضرت فرمودند: كدام يك از شما مى تواند خارهاى درخت قتاد را با دست بگيرد؟

بعد فرمودند: به درستى كه براى صاحب اين امر، غيبتى است كه بايد بنده خدا، تقوا و پرهيز كارى را پيشه خود سازد و به دينش چنگ زند».

آرى! در دوران اندوهناك غيبتِ آخرين حجّت و ذخيره خدا در زمين، ظاهر فريبنده امور دنيوى، يكى پس از ديگرى، جلوه گر مى گردد و دل افراد را فريفته و اسباب گوناگون گناه و معصيت، بيش از پيش فراهم شده و در دسترس همه قرار گيرد. بساط لهو و لعب، غنا و نوازندگى و طرب، همه جا گسترده مى شود و با اختلاط و امتزاج هاى نامشروع مرد و زن، زمينه بيشترى براى دسترسى به گناه فراهم مى گردد. علاوه بر آن، قدرت هاى طاغوتى و غير دينى نيز در افزايش گناه و معصيت تأثير فراوان دارند. در آن دوران، دينداران حقيقى به ظاهر، ذليل، و بلهوسان نابكار به ظاهر، عزيزند; امر به معروف و نهى از منكر فراموش، و انجام منكرات در هر كوى و برزن متداول و مرسوم مى گردد .

بنابر اين بايد گفت كه ديندارى، سخت و مشكل است. لذا عظمت افرادى كه در شرايط سخت و دشوار غيبت، دين خود را حفظ كنند و بر اعتقاد به امامت حضرت مهدى(عليه السلام) ثابت و استوار بمانند، روشن مى شود. اميد آن كه خداوند ما را از ثابت قدمان بر اعتقادات صحيح اسلامى و امامت ائمه معصومين(عليهم السلام) قرار دهد و مقدّمات ظهور حضرت را فراهم فرمايد.

العجل العجل یا مولا یا صاحب العصر و الزمان

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و هفتم آذر 1385 ساعت 14:27 موضوع | لينک ثابت

السلام علیک یا ابا عبد الله

زیارت از راه دور

جهت علاقه مندان و عاشقان

دوربین زنده از صحن با صفای حرم امام حسین ( ع )

اینجا کلیک کنید .

التماس دعا

نوشته شده توسط اکبر جزینی در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385 ساعت 9:32 موضوع | لينک ثابت

مداومت بر دعا ي عهد

امام صادق (ع) : « مَن دَعا اِلي اللّهِ تَعالي اَربَعينَ صَباحاً بِهذا العَهد كَانَ مِن اَنصار قَائِمَنا ، فاِنَّ ماتَ قَبلَه اَخرَجَه اللهَ مِن قَبرِهِ ..........وَ هُوَ : اللّهْمَ رَبَ النُّررِ العَظيم وَ رَبَ الكُرسّي الرَّفيع و...... ؛ هر كس چهل صبح ، خدا را با اين عهد بخواند ، از انصار قائم ما خواهد بود و اگر قبل از ظهور او بميرد ، خداوند او را از قبرش زنده بيرون خواهد آورد ( تا در ركاب مولايش خدمت نمايد .....و آن دعا اين است . »

غروب فراق جمعه كه مي شود با باري از حسرت سر بر گريبان مي گذاري تا غم هجران را تحمل كني ، روز بعد پس از نماز صبح ات دوباره قرائت دعاي عهد را كه دعاي اميد و انتظار است شروع مي كني ، گوئي فراموش كرده اي كه ديروز صبح تا شام چشم بر راه بودي و با حسرت به انتظار فرج بودي و با خود نجوا مي كردي كه :

شايد اين جمعه بيايد شايد .....

با شور و نوا شروع مي كني اللّهْمَ رَبَ النُّررِ العَظيم وَ رَبَ الكُرسّي الرَّفيع و...... در حين قرائت دعا گوئي چيزي ذهنت را مشغول كرده است ، نكند من هم مثل خيلي هاي ديگه با حسرت ديدار آن يار سفر كرده از اين دنيا بروم ؟ .....كه به اين جمله از دعا مي رسي اللّهُم اِن حالَ بَيني وَ بَينَهُ المُوت اَلَذي جَعَلةُ علي عِبادِكَ حَتماً مَقضّياً فَاَخرِجني مِن قَبري ......اينجاست كه اشك ديگر امان نمي دهد و تو ادامه دعا را با اشك و سوز دل مي خواني .......

بارها و بارها در طول هفته هر وقت دلت ميگيرد خطاب مي كني ؛ اللّهُمَ اَرنيِ الطَّلعَةَ الرَّشيدَه وَ الغُرَّةَ الحَميدَه .....

و وقتي ديگر تحمل فراق برايت خيلي سخت شد ، دوشنبه شب بعد از نماز مغرب و عشاء زيارت آل يس را با چه حال و هوائي مي خواني با هر سلامت گوئي ، جواب آن معشوق دلت را مي شنوي و در پايان زيارت گوئي همه اعتقاداتت را در محضر امامت بر لب جاري كرده اي .

و ....... صبح جمعه باز ندبه اي ديگر ، با غم و اندوه !!!! اَين الحَسَنُ اَينَ الحسَين ...... اَينَ بَقيَةُ اللّه .........

نوشته شده توسط اکبر جزینی در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385 ساعت 9:23 موضوع | لينک ثابت