دوري از خوارج آخر الزمان

امام صادق ( ع ) : « اِنَّ قَا ئِمِنا اِذا قامَ اِستَقبَلَ مِن جَهلِ النَّاس آشَدُّ مِما اِستَقبَلَهُ رَسُولَ اللَُه مِن جُهّالِ الجَاهِليةِ ... اِنَّ قَا ئِمَنا اِذا قامَ أتَي النَّاسُ وَ كُلَّهُم يَتَأوَّلَ عَلَيهِ كِتابَ اللَّه يَحتَجُّ عَلَهِ بِهِ ؛ هنگامي كه قائم ما قيام نمايد ،  از جهالت و ناداني مردم آزاري شديد تر از آنچه كه رسول خدا ( ص ) از جاهلان جاهليت ديد ، مي بيند .... ؛ چرا كه مردم در زمان ظهور قائم ما كتاب خدا را ( از پيش خود ) تأويل مي كنند و بر اساس آن با او به بحث و جدل مي پردازند . »

بالا ترين رنج امام زمان ( ع ) 

شعاري كه امروزه با عنوان « قرائت هاي جديد از دين » به گوش مي رسد ، همان حربه اي است كه با آن به جنگ امام زمان ( عج ) مي روند . رنج و اذيتي كه امام زمان از اين گروه جاهل و نادان مي كشد ، از رنج و اذيتي كه پيامبر اكرم ( ص ) از جُهّال جاهليت كشيدند ، بيشتر است .

پيامبر ( ص ) فرمودند : « از ميان 124000 پيامبر هيچ پيامبري به اندازه من اذيت نشد » امّا آزاري كه امام زمان از دست جاهلان امت خويش متحمل مي شوند ، از رنج پيامبر نيز بيشتر است . چون امام زمان ( عج ) با مردمي مواجه       مي شوند كه قرآن را به ميل خويش تأويل مي كنند و به اصطلاح خودشان قرائت جديدي از قرآن و دين ارائه مي نمايند و با آن به مجادله و احتجاج با امام زمان ( عج ) بر مي خيزند و مي گويند : « ما قرآن را بهتر و روز آمد تر از تو مي فهميم . آ‹ معنائي كه تو از قرآن مي فهمي ، يك قرائت قديمي است كه به درد امروز نمي خورد . بايد قرائت جديدي از دين عرضه كنيم كه خوشايند مردم دنيا باشد » هر چه امام زمان ( عج ) مي فرمايند : « من قرآن ناطقم ، من مفسر قرآنم و كلام من حقيقت قرآن است » در مقابل مي گويند : « فهم و قرائت ما از قرآن چيز ديگري است » اينان همان " خوارج آخرالزمان " هستند . اينان همان آزار دهندگان امام زمان (عج) هستند . به هوش باشيم كه فريبشان را نخوريم و دين به دنياشان نبازيم .

مصباح يزدي ، جامي از زلال كوثر ، ص 198-192

نوشته شده توسط اکبر جزینی در سه شنبه سی ام خرداد 1385 ساعت 11:38 موضوع | لينک ثابت

ولايت مداري و امام محوري

فاطمه زهرا ( سلام الله عليه ) : « لَقَد قَالَ رَسوُل اللَّه ( ص ) : مَثَلُ الاِمام مَثَلُ الكَعبَةِ اِذ تُوتي وَ لا تَاتي ؛ همانا رسول خدا فرمود : مثل امام ، چون كعبه است كه بر گردش مي چرخند و او بر گرد چيزي نمي چرخد . »

علامه مجلسي  ، بحار الانوار ، ج 36 ، ص 353

شيداترين پروانه

فاطمه ( عليه السلام )  بزرگترين حامي و فدائي ولايت بود ، فاطمه ، شيداترين پروانه شمع امامت بود . فاطمه   ( عليه السلام )  ، پروانه عاشقي بود كه با سوختن و فداكردن خويش ولايت مداري و امام محوري را به همگان آموخت . آري، اين فاطمه بود كه به همگان آموخت امام بر حق چونان كعبه است كه تمام مردم بايستي بر گرد او طواف نمايند . نه او بر گرد مردم  !! اين فاطمه بود كه عاشقانه ترين پاسداشت را از حريم امامت روا داشت . اين فاطمه بود كه يگانه ترين اسوه دهي را در همراهي با ولايت ادا ساخت . همو كه پهلويش شكست و در خون نشست ، اما لحظه اي از ياري ولي امر خويش از پاي ننشست . حماسه فاطمي ، چنان در اوج بي مثالي است كه پژواك روح بخش آن تا قيام قيامت در گوش جان جهان طنين انداز خواهد ماند . و اينك ضروري ترين عرصه اي كه بايستي در آن به فاطمه زهرا ( عليه السلام )  اقتدا كرد  ، عرصه ولايت مداري و امام سالاري است . كعبه و قبله حقيقي دل هاي ما ، امام زمان ما است . بيائيد احرامي دگر بنديم و حجي ديگر اندازيم !!!

كعبه يك سنگ نشاني است كه ره گم نشود

حاجي احرام دگر بند ! ببين يار كجاست

نوشته شده توسط اکبر جزینی در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385 ساعت 10:20 موضوع | لينک ثابت

محبت فاطمه زهرا ( سلام الله عليه )

 قال رسول ا... ( ص ) : « يَا سَلمان ! مَن آحَبَّ فَاطِمَةَ اِبنَتي فَهُوَ فِي الجَنَّه مَعي ، وَ مَن اَبغَضَها فَهُوَ فِي النَّار . يَا سَلمان ! حُبُّ فَاطِمَه يَنفَعُ فِي مائةِ مِن المَواطِنَ آيسَرُ ذَلك المَواطِنَ المَوتُ وَ القَبرُ وَالميزانُ وَ المَحشَرُ والصِّراطُ وَ المُحَاسَبَه ؛ اي سلمان ! كسي كه فاطمه دخترم را دوست بدارد ، در بهشت با من است و كسي كه او را دشمن بدارد ، در جهنّم است. اي سلمان ! محبت و دوستي فاطمه در 100 موضع نفع مي بخشد كه آسانترين آن مواضع مرگ ، قبر ، ميزان ، محشر و پل صراط است . »

خوارزمي( از علماي اهل سنت ) ، مقتل ، ج1 ، ص 60 ؛جويني شافعي( از علماي اهل سنت )فوائد السمطين ،ج 2 ،ص 68

به مناسبت شهادت حضرت زهرا ( سلام الله عليه )

به سند صحيح از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه حضرت صديقه طاهره ( عليهم السلام ) ، 75 روز پس از پيامبر ( ص ) زنده بودند . پس از رحلت پيامبر ( ص ) 3 مرتبه به منزل امير المؤمنين ( ع ) هجوم آوردند و در هر بار به طريقي به اهل بيت ( عليهم السلام ) جسارت كردند . در يكي از دفعات ،درِ منزل آن حضرت را آتش زدند و به زور وارد منزل شدند ، در حالي كه حضرت فاطمه ( عليهم السلام ) پشت در بود . بر اثر اصابت در ، پهلوي آن حضرت شكست و فرزند داخل رحمش ، محسن را سقط كردند و ميخ در سينه آن حضرت را آزرد و آن حضرت بيهوش روي زمين افتاد . آن گاه چهل مرد جنگي هجوم آوردند و مولي الموحدين حضرت علي ( ع ) را با دست بسته و سر و پاي برهنه به مسجد بردند . حضرت زهرا( سلام الله عليه ) به محض آن كه بهوش آمدند ، با كمك فضه خود را به حضرت علي ( ع ) رساندند و از بردن آن حضرت به مسجد مانع شدند . در آن هنگام قنفذ و مغيره با تازيانه و غلاف شمشير بر بدن پاره تن رسول خدا زدند تا حدي كه از بازوي آن حضرت خون جاري شد و بيهوش روي زمين افتادند . عموم علماي بزرگ اهل سنت ، همچون ابن ابي شيبه در المصنف ، ابن قتيبه در الامامه و السياسة ، بلاذري در آنساب الاشراف ، طبري در تاريخ الام و الملوك و مسعودي در اثبات الوصية ، اين حديث را به تفصيل نقل كرده اند .

عليخواه ، شهادت مادرم زهرا ( عليهم السلام ) افسانه نيست ، فصل 2

نوشته شده توسط اکبر جزینی در شنبه بیستم خرداد 1385 ساعت 10:24 موضوع | لينک ثابت