میلاد حضرت ختمی مرتبت حضرت محمد بن عبدالله پیامبر رحمت ( ص ) و فرزند برومندش امام صادق ( ص ) بر مسلمانان و شیعیان جهان مبارک باد

نوشته شده توسط اکبر جزینی در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385 ساعت 10:59 موضوع | لينک ثابت

شناخت امام زمان ( عج ) چه ضرورتی دارد ؟

چه ضرورتی دارد من امام زمان خود را بشناسم و آیا اگر بی توجه به او دنبال زندگی خود باشم چیزی را از دست می دهم و ضرری می کنم ؟

جواب :

 در آیه شریفه 59 سوره نساء می خوانیم : « اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم » « از خدا و رسول و اولی الامر اطاعت کنید . » خداوند متعال در این آیه شریفه از همه انسانها خواسته است که از او , پیامبر اکرم ( ص ) و اولی الامر اطاعت کنیم . خدا و رسول را می شناسیم ولی منظور خداوند از اولی الامر چه کسان هستند .

اولی الامر در این آیه، امام معصوم و حجت خداوند در هر عصر و زمانی  است اگر انسان امام زمان خود را نشناسد چگونه می تواند از او اطاعت نماید . پس باید اورا بشناسیم تا بتوانیم از او اطاعت کنیم .

در اینجا سئوال دیگری پیش می آید و آن اینکه :

از کجا معلوم که مراد آیه شریفه از اولی الامر امام هر زمان باشد ؟

جواب :

هنگامی که این آیه شریفه بر پیامبر نازل شد شخصی به نام جابر خدمت آن حضرت بود . خطاب به پیامبر عرض کرد یا رسول الله ، ما خدا و پیامبر را می شناسیم ولی اولی الامر را نمی شناسیم تا از آنها اطاعت نمائیم و پیامبر در همان جا فرمودند که منظور از اولی الامر علی و فرزندان اویند و نام تک تک معصومین را تا امام زمان سلام الله علیه بر زبان آوردند .

پس با توجه به آیه شریفه و حدیث نبوی :

شناخت امام زمان یک تکلیف الهی است زیرا وقتی اطاعت از ایشان واجب شده است ، مقدمه اطاعت شناخت آن حضرت است چون وقتی انسان از کسی می تواند اطاعت کند که او را خوب بشناسد و نمی تواند کور کورانه از کسی که او را نمی شناسد اطاعت نماید .

و.......

دلیل دیگری هم که انسان باید امام زمان خود را بشناسد این حدیث پیامبر عظیم الشان اسلام است که می فرمایند : « هر کس امام زمان خود را نشناسد و از دنیا برود به مرگ جاهلیت مرده است »

پس بنا بر این آیه و احادیث ، شناخت و آشنائی با امام زمان عج یکی از ضروریات و واجبات است و امیدواریم همه ما انشاء الله با مطالعه دقیق و با شناخت کامل آن حضرت ، یکی از سربازان و محببین واقعیش باشیم .

اللهم عجل لولیک الفرج

در پست بعدی مراحل و راههای شناخت آن حضرت به حول و قوه الهی بیان خواهد شد .

حتماٌ مطالعه فرمائید

نوشته شده توسط اکبر جزینی در شنبه بیست و ششم فروردین 1385 ساعت 6:1 موضوع | لينک ثابت

دیداری به یاد ماندنی

اولین پرتو خورشید بر زمین هایی که هنوز از بارش برف روزهای گذشته سفید پوش بود می تابید . تلألوی قطره هائی که همچون حباب هفت رنگ می درخشیدند توجهم را به خود جلب کرد . لحظه ای درنگ کردم و در دل به این همه زیبائی و به خالق آن آفرین گفتم . زندگی هر گوشه اش درسی است و زیبائی اش جلوه ای است از جمال خداوندی ، اما ما آنقدر در سیاهیِ دود و آهن درگیر و در زندگی صنعتی اسیر شده ایم که بی اعتنا از کنار همۀ آنها می گذریم .

مدتی حال و هوای دیگری پیدا کرده بودم سرانجام می بایست از یک جائی شروع می کردم . ماهی دریا بودم و سالها در جستجوی آب ، حیران می گشتم . می بایست به چشمه می رسیدم و در ذلال آن ، چشمان غبار گرفته ام را می شستم . ام کجاست آن آب ؟ و کجاست چشمه حیات ؟

درست نمی دانم از چه زمانی ، اما خیلی کوچک بودم که می شنیدم بزرگترها نامی را به عظمت و بزرگی یاد می کنند . وقتی کمی بزرگتر شدم دیدم آن نام در خانه ، مدرسه و همه جا بر سر زبانهاست . مهدی موعود ، صاحب الزمان ، حجة ابن الحسن و ........ این همه نامهائی بود برای شخصیتی بسیار عزیز و دوست داشتنی ، و این صحبتها در نیمه شعبان هر سال به اوج خود می رسید .

من هم کمکم متوجه شده بودم که او امام دوازدهم ما شیعیان و فرزند امام عسگری ( ع ) است که بیش از هزار سال قبل متولد شده و اکنون زنده و از نظر ها غائب است .

بتدریج علاقه او در دل من هم خانه کرده بود و به جشنها و مراسمات او تمایل پیدا کرده و در آنها شرکت می جستم ، گاهی هم در آن مجالس خدمتی می کردم ، اما بسیاری از سؤالات و ابهامات در مورد او فکرم را مشغول کرده بود . دلم می خواست همه چیز را راجع او بدانم . بعضی وقتها در فکر فرو می رفتم : « آیا او حتماً می آید ؟  نکند ما در اشتباه باشیم ؟ آیا می شود من با او ارتباطی داشته باشم ؟ اصلاً چرا او غائب شده و چرا وقتی که می خواهد ظهور کند بدنیا نمی آید ؟ وجود او در پس پرده غیبت چه فایده ای می تواند داشته باشد ؟ او با ظهورش چه اهدافی را دنبال می کند ؟ و... هزاران سؤال دیگر

گاهی با بعضی از دوستان راجع به امام زمان سر حرف را باز می کردم اما می دیدم آنها و خیلی های دیگر در این عوالم نیستند . احساس غربت می کردم ، با خود می گفتم : از دو حال خارج نیست ، یا او اصلاً واقعیت ندارد !! امام ما نیست ، یا واقعاً هست ، امام ماست و حجت خداست که در این صورت ما خیلی نسبت به او کوتاهی و جفا می کنیم .

اگر او امام ماست ، نباید او را بشناسیم ؟ به او  اظهار محبتی کنیم ؟ با او ارتباطی روحی و معنوی بر قرار کنیم ؟ چقدر ما بی انصافیم !!! واقعاً اگر پدر ما به مسافرتی طولانی بره ، ما او را بکلی فراموش می کنیم ؟ و طوری رفتار می کنیم که انگار نه انگار پدری داشته ایم ؟ یا اینکه به یاد او ،پیگیر کار او و در پی کسب اطلاعاتی در موردش و ایجاد ارتباط با او برمی خیزیم .

با خودم می گفتم : چطور اگه کیف پولمان گم بشه ، به هر کس میرسیم میگیم ، به هر جائی سر      می زنیم ، تا گم شده خود را پیدا کنیم ، اما نسبت به حقیقتی به این بزرگی بی اعتنا هستم ؟ نه ، باید مطالعات بیشتری راجع به او داشته باشیم ، از اهل فن سؤال کنیم و تلاش بیشتری کنیم تا حقیقت برایمان روشن شود .

ادامه مطلب را در پست بعدی

حتماًبخوانید 

نوشته شده توسط اکبر جزینی در یکشنبه بیستم فروردین 1385 ساعت 7:48 موضوع | لينک ثابت